Прадпрыемствы сістэмы Дзяржкамваенпрама, уключаючы дзяржаўнае прадпрыемства “Завод дакладнай электрамеханікі”, працягваюць умацоўваць абараназдольнасць беларускага войска. 15 лістапада адбылася перадача новага дывізіённага камплекта РК “Паланэз-М” на ўзбраенне рэактыўнай артылерыйскай брыгады Узброеных Сіл.
У цырымоніі перадачы комплексу прынялі ўдзел першы намеснік Старшыні Дзяржкамваенпрама Алег Мішчанка, начальнік Генеральнага штаба Узброеных Сіл – першы намеснік Міністра абароны генерал-маёр Віктар Гулевіч, начальнік ракетных войскаў і артылерыі Узброеных Сіл палкоўнік Руслан Чэхаў.
Трэба адзначыць, што ў адпаведнасці з даручэннем Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі чарговы РК В-300 “Паланэз-М” быў выраблены ў вельмі сціслыя тэрміны.
Намаганнямі распрацоўшчыкаў у новым вырабе максімальна выкарыстаны найноўшыя ўзоры сродкаў сувязі і перадачы даных, новае ПЗ, магутнае шасі, якое забяспечвае комплексу высокую мабільнасць. Серыйны ўзор абсталяваны незалежнай, якая рэгулюецца па вышыні, гідрапнеўматычнай падвескай, якая дазваляе мець цудоўную плыўнасць ходу, выдатную праходнасць і высокую хуткасць руху як па шашы, так і па-за дарогамі.
Пускавая ўстаноўка РК “Паланэз” / “Паланэз-М”, у адрозненне ад звыклых РСЗА, не мае трубчастых накіроўвалых. Кожная ракета размяшчаецца ў транспартна-пускавым кантэйнеры. Пасля пуску ён здымаецца і мяняецца на зараджаны пры дапамозе транспартна-зараджальнай машыны. Такі прынцып дазваляе аптымізаваць мацаванні ракет на баявой і транспартна-зараджальнай машынах і значна скарачае час перазарадкі.
Асаблівасцю РК “Паланэз-М” з’яўляецца яго здольнасць прымяняць розныя тыпы ракет, забяспечваць паражэнне мэты на адлегласці да 300 кіламетраў, і, што вельмі важна, пераадольваць розныя сістэмы СПА, дзівячы мэты з высокай дакладнасцю.
Як адзначаюць ваенныя эксперты, сёння «Паланэз» – адзін з лепшых комплексаў у сваім класе і адна з нямногіх сістэм у свеце, гісторыя якой развіваецца імкліва. На распрацоўку «Паланэза» – ад ідэі да пастаноўкі ў вайсковы лад – праходзяць не дзясяткі гадоў, а лічаныя гады. Пры гэтым можна дакладна сказаць, што канструктары ні на ёту не паступіліся якасцю, стварыўшы зброю, не проста адпаведнае сусветным аналагам, але і шмат у чым праўзыходнае іх.
Аналіз сучасных узброеных канфліктаў з усёй відавочнасцю пацвярджае выснову: наяўнасць такіх сістэм істотна павялічвае баявы патэнцыял як асобных вайсковых падраздзяленняў, так і ўзброеных сіл у цэлым.
