Штогод 1 снежня, пачынаючы з 1988 года, адзначаецца Сусветны дзень прафілактыкі ВІЧ. Гэты дзень служыць напамінам аб неабходнасці аб’яднаць намаганні як дзяржаў, так і грамадства для дзеянняў па зніжэнні разбуральных наступстваў эпідэміі ВІЧ-інфекцыі.

Гісторыя ВІЧ паказвае нам чалавека як часцінку жыцця на Зямлі, то як людзі разумеюць, што такое хвароба, што гэты стан, які выклікае боль у арганізме чалавека і як грамадства рэагуе, калі захворваюць вельмі шмат людзей.

ВІЧ выклікаў асаблівы жах, у пачатку ён уразіў вялікую групу маладых, здаровых, актыўных, жыццялюбівых мужчын. Асуджэння абрынулася на гэтых людзей, людзі называлі гэтую хваробу блакітнай чумой, карай Божай, хаця самі грашылі ня менш.

ВІЧ выявіў заганнасць грамадства ў адносінах да хворага няшчаснага чалавека, г.зн. замест спагады, удзелу, падтрымкі яно падвергнула іх насмешкам, уколам, пераследам.

На працягу доўгага часу ВІЧ не пакідаў Афрыку ўражваючы афрыканцаў. Хвароба было не так проста ідэнтыфікаваць, т.я. яна мае вельмі доўгі ўтоены інкубацыйны перыяд, г.зн. з моманту заражэння да развіцця ВІЧ могуць прайсці некалькі гадоў, дзесяцігоддзяў без усялякіх бачных прыкмет.

Як перадаецца ВІЧ:

  • Праз кроў: часцей за ўсё пры ін’екцыйным ужыванні наркатычных рэчываў, але можа перадавацца таксама пры нанясенні татуіровак нестэрыльным інструментарыем па-за спецыялізаванымі ўстановамі.
  • Падчас неабароненага сэксуальнага кантакту без выкарыстання прэзерватыва. Нават адзін палавы кантакт можа прывесці да інфіцыравання ВІЧ.
  • Ад ВІЧ-інфікаванай маці дзіцяці падчас цяжарнасці, родаў і кармленні грудным малаком (пры адсутнасці лячэння).

Як зменшыць рызыку інфікавання ВІЧ.

  • захоўваць вернасць свайму палавога партнёра і пазбягаць выпадковых палавых кантактаў;
  • карыстацца прэзерватывам;
  • своечасова звяртацца па медыцынскую дапамогу ў выпадку запаленчых захворванняў рэпрадуктыўнай сістэмы і інфекцый, якія перадаюцца палавым шляхам;
  • не ўжываць ін’екцыйныя наркотыкі;
  • інвазіўныя працэдуры (татуіроўкі, пірсінг і інш.) праводзіць толькі ў спецыялізаваных установах;
  • карыстацца толькі індывідуальнымі прадметамі асабістай гігіены (брытвы, манікюрнае прыладдзе і г.д.).
image_pdfimage_print